ლექსები

<<<    1    2     3    4     5     6     7     8    >>>

--------------------------------

სიყვარული მკლავს
 25.11.2013
 
 
მენატრები,
 
კვლავ 
 
მივყვები ფიქრებს...
 
ეს სიზმარიც 
 -
სიმადვილეს ჰგავს...
 
რა ვქნა, თუკი
 
დღემდე მაინც
 
ისევ...
 
სიყვარული
 
არ მანებებს თავს...
 
რა ვქნა თუკი,
 
გულს 
 
იმედით მივსებ...
 
შენზე ფიქრიც
 
არ მაბეზრებს თავს...
 
დავბრუნდები,
 
შენთან მოვალ ისევ...
 
თორემ უკვე,
 
უშენობა მკლავს...
 
შენ მიდიხარ,
 
სიჩუმეა ირგვლივ...
 
მე კი, მაინც
 
ვეჭიდები ხავსს...
 
არ ჩერდება
 
წლები
 
სადღაც მირბის...
 
მე კი, შენი 
 
სიყვარულის მწამს...
 
აქ რომ არ ხარ,
 
სუნთქვა
 
მუდამ მიჭირს...
 
თითქოს მკერდში
 
გული იკლავს თავს...
 
ვიცი, არ მაქვს 
 
სიყვარულის ნიჭი...
 
მაგრამ მაინც
 
სიყვარული მკლავს...
 
 
რომ შემეძლოს...
 7.11.2013
 
 
რომ შემეძლოს
 
ხელით
 
მივწვდებოდი ცას...
 
გაჩუქებდი ლექსებს
 
და რაც გულით მწამს...
 
მთელს სამყაროს ჩვენი,
 
სიყვარული იცავს...
 
სანამ ცამდე ავალ,
 
ვეფერები მიწას...
 
რაღად მინდა გული
 
თუ, სიცოცხლე არ ღირს...
 
მეფერება დილა,
 
შენზე ფიქრით დაღლილს...
 
სანამ, სხვაგან წავალ...
 
სანამ, თოვლი მოთოვს...
 
დავემსგავსე დარდით,
 
გაყვითლებულ ფოთოლს...
 
როცა ძლიერ მტკივა,
 
შენზე ფიქრი მშველის...
 
ვაიმედებ თავს და
 
შენს სიყვარულს ველი...
 
რომ შემეძლოს, ალბათ,
 
გავასწრებდი დროს...
 
ვეღარ გაწვიმდება
 
თუკი, გულში თოვს...
 
მენატრები ისევ,
 
შორეული ფიქრით...
 
მე აქვე ვარ, ახლოს...
 
დრო კი
 
ისევ მიჰქრის...
 
მე ლექსებით მუდამ,
 
ვეფერები ყველას...
 
გულში მაინც 
 
შენი, სიყვარული ელავს...
 
რომ შემეძლოს
 
ხელით
 
მივწვდებოდი ცას...
 
 
სიცოცხლეზე მეტი
 30.10.2013
 
 
ალბათ ახლა
 
მონატრების დროა...
 
წლები მაინც
 
მიმაქროლებს ცისკენ...
 
ეს წუთები
 
აღარასდროს მოვა...
 
აღარასდროს
 
დაბრუნდება ისევ...
 
უკან გზაა,
 
გათელილი წლები,
 
ფიქრების და 
 
ოცნებების გროვა...
 
მე ვჩერდები,
 
მაგრამ 
 
ვიცი, ვცდები..
 
რადგან ახლა
 
სიარულის დროა...
 
მე უშენოდ
 
სიარულიც მიმძიმს..
 
ამიტომაც 
 
დავმეგობრდი ქართან...
 
მე 
 
ვერაფრით გაგაკვირვებ
 
ვიცი...
 
ლექსების და 
 
სიყვარულის გარდა...
 
ის თუ იცი
 
ჩემთვის რამდენს ნიშნავ...
 
რომ შენს გამო
 
ველოდები ზამთარს...
 
რომ ყველაფერს აქვს
 
თავისი ნიშა...
 
რომ სამყაროს  
 
სიყვარული მართავს!
 
წლებმა ისევ 
 
ამირია კვალი...
 
როცა მნახავ
 
საყვედურს ნუ მეტყვი...
 
შენ არა ხარ,
 
ჩემთვის 
 
მხოლოდ ქალი...
 
შენ ხარ ჩემთვის -
 
სიცოცხლეზე მეტი...
 
 
ნაცნობი მელოდია
 23.10.2013
 
 
აცივდა... 
 
გულში
 
გრძნობები შემოდიან...
 
თვალებს მიბრმავებს
 -
სითეთრე თოვლის...
 
ვიღაცა უკრავს 
 
ნაცნობ მელოდიას
 
და ნოტებს
 
ცისკენ მივყავარ
 
თრთოლვით...
 
რას ვიზამ,
 
ახლა ასეთი დროა...
 
შენამდე
 
ლექსებს 
 
ქარს და თოვლს ვატან...
 
მე ვიცი, მაინც
 
ოდესმე მოვა
 
სიტყვები,
 
ახლა ლექსად რომ ვხატავ...
 
ვფიქრობ და
 
შენსკენ
 
მომიწევს გული
 
და ისევ, წარსულს 
 
ქარივით მივსდევ...
 
არ მინდა ისევ,
 
დაგკარგო სრულად
 
და წარსულივით 
 
გიღიმი ისევ...
 
ახლა ვარ, მარტო
 
საკუთარ თავთან...
 
აცივდა,
 
გულში 
 
გრძნობები შემოდიან...
 
დაგელოდები 
 
ჩვენს ნაცნობ ბაღთან...
 
იქ სადაც
 
უკრავს 
 
ნაცნობი მელოდია...
 
 
მჯერა, რომ...
 22.10.2013
 
 
შენ 
 
ჩემი სუნთქვა ხარ
 
და 
 
გულისცემა ხარ,
 
ფიქრი ხარ,
 
ლოცვა ხარ,
 
დილა ხარ 
 
მზიანი...
 
მე დღესაც 
 
მიყვარხარ,
 
მე დღესაც 
 
ვოცნებობ,
 
მე დღესაც 
 
მჯერა, რომ
 
არ არის 
 
გვიანი...
 
რომ 
 
უკვე წლებია 
 
მოვდივარ 
 
შენამდე...
 
არ გესმის?
 -
მიყვარხარ!
 
ეს
 
გული ღრიალებს...
 
მჯერა რომ
 
შენ მოხვალ...
 
ფიქრებად,
 
სიზმრებად...
 
მჯერა, რომ
 
სამყარო
 
შენს ირგვლივ 
 
ტრიალებს...
 
 
თუნდაც შემიყვარე გვიან...
 07.10.2013
 
 
კოცნას 
 
გამოვატან შენამდე,
 
ცხენზე 
 
ამხედრებულ სიოს...
 
ოღონდ
 
შენი გული მომანდე,
 
რომ შენს 
 
ნაფეხურებს ვსდიო...
 
ჩემს გულს 
 
გამოვატან შენამდე,
 
რაშზე 
 
ამხედრებულ ქარს...
 
ოღონდ დაუფიქრდი 
 
დღევანდელს...
 
ხვალემ,
 
რომ ხვალისა თქვას...
 
დარდებს
 
შევინახავ ჩემს გულში,
 
ნისლებს
 
მიმოვფანტავ ცად...
 
ოღონდ
 
სიყვარულის ფერხულში,
 
ვიყო
 
სიყვარულისფრად...
 
ვსუნთქავ
 
სიყვარულით ალიონს,
 
დავდევ
 
ნაფეხურებს კვლავ...
 
ისევ მენატრები
 
ძალიან... 
 
ისევ 
 
განშორება მკლავს...
 
ჰოდა!
 
გამოვგზავნი შენამდე...
 
კოცნას
 
გამოვატან ნიავს...
 
ოღონდ 
 
შენი გული მომანდე,
 
თუნდაც
 
შემიყვარე გვიან...
 
 
უშენოდ, სიცოცხლე რად მინდა
 26.09.2013
 
 
სიცოცხლე დავიწყე
 
არაფრისგან... 
 
დღემუდამ
 
შენს გამო ვცოცხლობდი... 
 
მოვკვდები რომ არ გნახო
 
რომ არ გითხრა
 
მიყვარხარ
 
მეყვარები, ბოლომდე... 
 
თუ წახვალ
 
თან წაიღე ჩემი გულიც
 
რომ ჩემი უკეთესად გესმოდეს... 
 
არ მოვა
 
სანამ გვიყვარს, დასასრული... 
 
გვიყვარდეს 
 
ერთმანეთი ესოდენ
 
სიცოცხლე იშლება ნაწილებად
 
გადაწყდა
 
ჩვენ ვრჩებით ცოცხლები... 
 
თუკი დღე
 
შენს ფიქრში დაიწყება
 
დღე მუდამ დამთავრდება ოცნებით... 
 
სიყვარულს 
 
დაუხურავს მთვარე ცაზე... 
 
ფიქრები ეცემიან მიწაზე... 
 
მე ვბრაზობ შენს გამო
 
საკუთარ თავზე... 
 
რომ ჩემი 
 
სიყვარული გიცავდეს... 
 
მოვკვდები რომ არ გნახო
 
რომ არ გითხრა... 
 
სიყვარულს გაგიმხელ
 
თავიდან... 
 
სიცოცხლე დავიწყე
 
არაფრისგან... 
 
უშენოდ? სიცოცხლეც რად მინდა...
 
 
ვსიო
 30.08.2013
 
 
ვაპაუზებ 
 
დილას,
 
უკან ვახვევ 
 -
ღამეს...
 
ვითვლი წუთებს 
 -
ფრთხილად,
 
ვითვლი ფრთხილად 
 -
წამებს...
 
წუხელ -
 
ძლიერ წვიმდა,
 
დღეს კი -
 
მზეზე ვთბები...
 
მე 
 -
სიცოცხლე მინდა,
 
სუნი შენი თმების...
 
მეგებება
 
დარდით,
 
ნამთვრალევი მუზა...
 
გავაჩერე 
 -
კადრი,
 
რომ დავაპაუზო...
 
მზე 
 
ანათებს დილას,
 
სადღაც ქრება დარდი...
 
ზოგს 
 -
ღიმილი უნდა,
 
ზოგი 
 -
შურით დადის...
 
თავისუფლად ვსუნთქავ
 
დილანარევ სიოს
 
მოვრჩი ლექსის წერას...
 
ვაპაუზებ
 
ვსიო...
 
 
ვერ მოვასწარი
 05.08.2013
 
 
მე ახლა
 
გული უზომოდ მეწვის...
 
და თითქოს,
 
ფეხქვეშ დავკარგე მიწა...
 
თუ შემაშინებს 
 -
სიშორე ზეცის...
 
თუ მაინც,
 
შენთვის მოვკვდები
 
ვფიცავ
 
რომ შენთვის დავწერ,
 
უნიჭო ლექსებს...
 
შევებრძოლები 
 -
შორეულ სივრცეს...
 
რა ვქნა თუ ისევ,
 
ცაში დაგეძებ
 
და თუ ლექსებად
 
ვაცოცხლებ სიზმრებს...
 
მე არ ვარ მკვდარი,
 
თუ გული ფეთქავს
 
და არც ქარი ვარ
 
ვიქროლო მუდამ...
 
მინდოდა
 
ახლოს მესუნთქა შენთან
 
და სიყვარული 
 
მეჩუქა, მსურდა...
 
და თუკი
 
ქარი უეცრად ჩადგა...
 
გულში კი დარჩა,
 
ფიქრის ხანძარი...
 
ხვალის იმედით 
 
ვიცოცხლებ, რადგან...
 
დღეს შეყვარება 
 
ვერ მოვასწარი...
 
 
გადამარჩინე
 26.07.2013
 
 
შენი მოგონებები
 
ჩემთან ერთად ცხოვრობენ...
 
თუმცა, გული შემომრჩა 
 
დღემდე დაუღალავი...
 
ჩემს სიყვარულს გაფიცებ
 
ვიციხვდები ბოლომდე...
 
რომ შენსავითარასდროს,
 
მყვარებია არავინ...
 
 
ისევ გულში მარხია
 
შენი კოცნაპირველი...
 
თითქოს მხრებზე მაწვება,
 
შეცდომების სიმძიმე...
 
ვცდილობ თვალი დავხუჭო,
 
ღამე დარჩეს შიშველი...
 
თუმცა, შენზე ვფიქრობ და
 
უკვე, ვეღარ ვიძინებ...
 
 
რა ვქნა
 
თუ სიყვარულში
 
არასოდეს მიმართლებს...
 
მუდამ წინ მეღობება
 
წლები ბარიკადები...
 
იციმინდა იცოდე,
 
გაგიმხილო სიმართლე...
 
არ დამტოვო უშენოდ,
 
თორემ დავიკარგები...
 
 
როცა ჩემთან იყავი,
 
სიყვარულში გბაძავდი...
 
ახლა, სადღაც წახვედი
 
და სიშორე მაშინებს...
 
შენ ხარჩემი ნატვრა და
 
უჩვეულო აზარტი...
 
ამ ერთხელაც მენდე და
 
ისევ გადამარჩინე...
 
 
სიყვარულის გარანტია
 23.07.2013
 
 
მგონი
 
ჩემებურად ისევ ავურიე...
 
ისევ აგედევნე,
 
ბედის ანაბარა...
 
სულში
 
სიყვარულის აურ-ზაურია...
 
შენმა გამოხედვამ,
 
გული ააჩქარა...
 
გულში ჩავიტიე
 
ცა და დედამიწა
 
და ღმერთს ვევედრები
 
შენს თავს,
 
წარამარა...
 
წესებს ძველებურად,
 
უკვე აღარ ვიცავ
 
და კვლავ მარტოობამ,
 
დარდმა გამამწარა
 
დღემდე
 
დასაღვრელი,
 
ცრემლი დაიღვარა...
 
ცა ხომ
 
დედამიწის ღია კარებია...
 
შენმა მოგონებამ 
 
თვალწინ ჩამიარა
 
ახლა შემიყვარე,
 
თუ არ გყვარებია...
 
გულზე სიყვარული
 
ლოცვად მახატია
 
შენთვის გავთენდები
 
თუ გამოიდარა...
 
მცივა
 
შენ გულში რომ 
 
ცეცხლი არ ანთია...
 
და ვარ დარჩენილი
 
წლების ანაბარა
 
მგონი,
 
ავურიე ისევ,
 
ჩემებურად...
 
ესეც თავისებურ
 
რაღაც ტალანტია...
 
დღემდე,
 
მენატრები ისევ,
 
ძველებურად
 
და ვარ სიყვარულის,
 
შენი გარანტია...

 

 ოღონდაც...
 19.07.2013
 
 
დრო მუდამ
 
ცელქი 
 
ბავშვივით გარბის...
 
მივყვები ქარს
 
საითაც წამიღებს
 
და გულში ვიკრავ
 
ნაჩუქარ მანდილს...
 
ოღონდაც,
 
ოღონდაც
 
გული გამიღე..
 
მე ქართან ერთად 
 
დავეძებ რითმას...
 
სარკმელთან ვდგავარ,
 
გიმღერ - სერენადას...
 
არ მინდა 
 
დაგკარგო
 
და ვინმემ გითხრას
 
სიტყვა და
 
ლექსების კორონადა...
 
არ მინდა 
 
წახვიდე,
 
წარსულში დამტოვო...
 
უშენოდ ველოდო 
 
მე,
 
მზიან ამინდებს...
 
მაგიჟებს ეს ღამე 
 
და სიმარტოვე...
 
ოღონდაც,
 
ოღონდაც
 
ეს ღამე გავიდეს...
 
და მაინც
 
მივყვები
 
ცხოვრების დინებას...
 
რა ვქნა
 
თუ ლექსები
 
კვლავ ჩემი ნაკლია...
 
ოღონდაც,
 
ოღონდაც
 
უფალმა ინებოს...
 
მაჩუქოს წარსული
 
ასე, რომ მაკლია...
 
 
ოღონდ მოდი
 27.06.2013
 
 
მე უშენოდ 
 
უკვე ვეღარ ვიძინებ,
 
ყველა ღამე
 
ჩვენს სიყვარულს მაგონებს...
 
გულზე მადევს,
 
მე ფიქრების სიმძიმე...
 
სად მივყავარ 
 
სიყვარულის ვაგონებს...
 
უყოყმანოდ გავყრი
 
დარდს და 
 
საფიქრალს...
 
მხოლოდ შენთვის
 
ვიარსებებ ღმერთმანი...
 
ოღონდ ახლა
 
არ მომექცე საშინლად...
 
ოღონდ ახლა,
 
გავუფრთხილდეთ
 
ერთმანეთს...
 
მოდი, რომ გულს 
 
შენით ისევ ვუშველო...
 
გულში
 
დარდი დამრჩენია, იმხელა...
 
მიდის წლები 
 
უხმაუროდ
 
უშენოდ...
 
მე კი ვრჩები,
 
მიტოვებულ სიმღერად...
 
მე გულს მიღრღნის 
 
უსაშველო ეჭვები...
 
ისევ მეწვის
 
გულში შენი იარა...
 
უშენობას 
 
მე ვერაფრით ვეჩვევი...
 
შენ მიყვარხარ,
 
უშენობა კი არა...
 
სად მივყავარ
 
სიყვარულის ვაგონებს...
 
გემალები
 
სანამ დამინახავდე...
 
ყველა დილა
 
შენს სიყვარულს მაგონებს...
 
ოღონდ მოდი,
 
ოღონდ მოდი,
 
ახლავე...
 
 
უშენოდ წავალ
 17.06.2013
 
 
ვიცი
 
გიყვარვარ მაინც, ძალიან
 
ამიტომ შენს სულს 
 
ვეხები ხელით...
 
რაც იყო, ალბათ
 
ჩემი ბრალია...
 
ახლა კი,
 
ისევ თავიდან გელი...
 
ხანდახან
 
ისე საშინლად მტკივა...
 
რომ, ჩემი გული 
 
მიჭირავს ხელში...
 
დაგელოდები 
 
მდინარის პირას,
 
მოდი და ღამეს 
 
კვლავ შენთვის,
 
შევშლი...
 
იქნება,
 
ჩემი ლექსებით გითხრა,
 
ის რასაც უკვე,
 
წლებია ვითხოვ...
 
რომ არ არსებობს 
 
ამ ქვეყნად სიტყვა,
 
რომელიც შეცვლის 
 
შენს 
 
გულს და სითბოს...
 
და ახლაც,
 
ისევ ისეთი ვრჩები...
 
მე სიყვარულით
 
და შენით ბრმა ვარ...
 
და მაინც
 
თუკი არ გჯერა ჩემი...
 
შენ მოდი,
 
მეკი,
 
უშენოდ წავალ...
 
 
წარსულში ვინახავ
 22.05.2013
 
 
ჩემს ლექსებს
 
ყოველთვის,
 
წარსულში ვინახავ...
 
გულში მზე მინთია
 
ჩაუმქრალ სანთლებად....
 
მე შენზე ლამაზი 
 
არავინ მინახავს...
 
და ვერცვიფიქრებდი
 
თუ გამიმართლებდა...
 
შენს წასვლას ცრემლებად,
 
ტირიან ვერხვები
 
და თითქოს, ბოლომდე...
 
დაგკარგე კინაღამ...
 
ან როგორ მოგეცი,
 
უფლება ვერ ვხვდები...
 
არადა, შენს სახეს
 
გულშიც კი ვინახავ...
 
ყრუდ ისმის შორიდან,
 
ხმები ვაგონების...
 
გარედან თვალს მჭრიან,
 
ფერადი ფერები...
 
მე ახლაც, ამ წუთას
 
და მუდამ მაგონდები...
 
ჩემსკენ გამოწვდილი,
 
სიყვარულის ხელებით...
 
და მაინც
 
ვერ ველევი
 
ლექსებში ხეტიალს...
 
არასდროს გავრბივარ,
 
ფიქრების ველიდან...
 
ცხოვრება 
 -
ხან წრეა და
 
ხან სამკუთხედია,
 
გააჩნია როგორ
 
შევხედავთ ჩვენიდან...
 
უშენოდ ეს გული
 
ფიქრებსაც ვერ იტევს...
 
უშენოდ სიცოცხლე
 
გაჩერდა კინაღამ...
 
ყოველთვის გაჩუქებ
 
საჩუქრად
 
ჩემს სიტყვებს
 
და ლექსებს
 
რომლებსაც,
 
წარსულში ვინახავ...
 
 
არა ვარ იუდა!
 27.05.2013
 
 
მე ნაცნობ ადგილას
 
დაგხვდები ამაღამ...
 
და შენთვის სიყვარულს
 
გავბედავ ჯიუტად...
 
გპირდები
 
ვიდგები მუხლებზე ამაყად...
 
მე სხვაში არ გაგცვლი,
 
არა ვარ, იუდა!..
 
 
ვინ იცის, რამდენჯერ 
 
დავეცი შენამდე...
 
დრო გადის
 
წარსულსაც უშენოდ მივტირი...
 
შენ გამო
 
ვეცდები გავუძლო, ყველაფერს...
 
დარდსაც და 
 
ჩემს გულში, დამალულ იმ ტკივილს
 
 
შენამდე რომ დარჩა,
 
სულ ცოტა, მტკაველი...
 
და მაინც, მე დღემდე 
 
მოვდივარ მდუმარე....
 
ვიცი რომ 
 
მე და შენ უფალი გვმფარველობს
 
და ის, რომ
 
სიყვარულს გვაჩუქებს სულ მალე...
 
 
მე ვიცი, რომ 
 
ბოლოს შევრჩები მოლოდინს...
 
და ისევ
 
ჩემს ფიქრებს გავყვები ქარისკენ...
 
ყოველთვის მინდოდა
 
სულ გვერდით მყოლოდი...
 
ამიტომ, სიცოცხლე
 
შენს გამო გავრისკე...
 
 
მე სხვაში ვერ გაგცვლი,
 
არა ვარ იუდა!..
 
მე დღესაც
 
სიყვარულს გპირდები, ამაყად...
 
ოღონდაც თუ შენს გულს,
 
შენს ფიქრებს მოუნდა...
 
მე ნაცნობ ადგილას
 
დაგხვდები ამაღამ...
 
 
ერთი ნაბიჯი
 28.02.2013
 
 
მოჯადოებულ 
 
წრეზე დავდივარ...
 
უკვე წლებია,
 
კარგა ხანია...
 
თავიდან, თითქოს,
 
მაღლა ავდივარ...
 
ღრუბლებზე ვდგავარ
 
და მიხარია:
 
რომ მივატოვე მიწა 
 
ამ დილას...
 
ზეციდან, შენსკენ
 
ვაგზავნი კოცნას...
 
მაღლიდან ვხედავ,
 
უფრო ადვილად...
 
აქედან, შენი 
 
თვალებიც მოსჩანს...
 
მაღლა ღრუბლები
 
ისე ადიდდა,
 
თითქოს, ცა
 
ზღვაზე, დიდი როდია... 
 
ზოგიერთები 
 
სადღაც მიდის და
 
ზოგიერთები 
 
ცასთან მოდიან...
 
და ბოლოს,
 
როცა შევიგრძნობ ამდენს...
 
ვხვდები, ვინცა ვარ... 
 
ვიცი, რაც მიჭირს...
 
ვრწმუნდები თურმე,
 
მიწიდან ცამდე...
 
საკმარისია
 
ერთი ნაბიჯიც...
 
 
ქუჩა, ქუჩა
 25.04.2013
 
 
დავდივარ 
 
ღამე, ღამე...
 
ქუჩა, ქუჩა
 
და
 
დარდი
 
დამაქვს
 
ფიქრებ, ფიქრებ...
 
ცაზე ღრუბლები 
 
რაღამ მოაქუჩა,
 
გაწვიმდეს 
 
იქნებ, იქნებ...
 
დაგეძებ
 
ღამე, ღამე
 
ქუჩა, ქუჩა...
 
მწყინს
 
როცა,
 
ჩემთან ხარ და
 
სხვაგან გინდა
 
და თუკი
 
უჩემობამ მაინც,
 
შეგაწუხა
 
და წლებიც,
 
უჩემოდ გაგიფრინდა...
 
მე აქ ვარ...
 
თუკი,დამიძახებ...
 
და მოვალ
 
შენთან,
 
ქუჩა, ქუჩა...
 
მე გულით
 
დამაქვს 
 
დარდი და
 
ფიქრი...
 
წლებმა
 
რომ ერთად მოაქუჩა...
 
 
უსიყვარულობა გვჭირს
 25.01.2013
 
 
უსიყვარულობა გვჭირს,
 
უნდა გამოვფხიზლდეთ,
 
ჩქარა...
 
დარდი წაუღია ჭირს...
 
უსიყვარულობას,
 
კმარა!..
 
მაღლა,
 
ფერებია მზის...
 
დაბლა,
 
დედამიწა სუნთქავს...
 
რა მნიშვნელობა აქვს ვის...
 
ერთურთს,
 
სიყვარული ვუთხრათ...
 
უსინდისობაა ის,
 
როცა, ვერ იცდი და ჩქარობ...
 
ყველა საკუთარს რომ თვლის...
 
მე კი, თქვენიც მინდა ვთვალო...
 
უნამუსობაა თუ
 
სინდისს შემოახევ ტანზე,
 
როცა არ გაწუხებს სულ
 
სხვას, რა გადახდება თავზე...
 
უამინდობაა გარეთ,
 
ქარი გამეტებით ქრის...
 
გული ვერ ერევა ღამეს
 
მზე კი, ცხრაკლიტულში ზის...
 
კმარა!
 
სიჩუმე და დარდი
 
და გულს, სიყვარულით ვივსებ...
 
ვიცი, თუ არ დამიღამდი...
 
ვეღარ გავთენდები ისევ...
 
ცოდვა,
 
გამხელილი სჯობს...
 
რაკი დავიფიცე, მოვალ...
 
ჩვენ ვერ შევაჩერებთ დროს...
 
თუმცა, ჩვენ ხომ,
 
თავად დრო ვართ?
 
 
ჩემი და შენი გაზაფხული
 16.04.2013
 
 
მეძახდა ლექსი,
 
რითმა შორეული...
 
და ცაც
 
საომრად 
 
მოქუფრულს ჰგავდა...
 
მე მიყვარს 
 -
სიჩუმე
 
ვნებამორეული...
 
უშნო სიტყვების და
 
სიშიშვლის გარდა...
 
უშენოდ, ისევ 
 
მოვა გაზაფხული...
 
და ფიქრებს
 
მომაბნევს 
 
ვიცი, ენძელებად...
 
მე შენში დავრჩები
 
ასეთი
 
ბანალური...
 
შენი დაკარგვა 
 
ახლაც რომ -
 
ეძნელება...
 
მე მიყვარს 
 -
სიჩუმე,
 
ფიქრებს რომ მაშორებს...
 
და ცაც
 
შენი 
 
თვალებით დანახული...
 
ფერადი ღრუბლები
 
შენს ღიმილს მაგონებს...
 
გარეთ წვიმს,
 
ჩემი და შენი გაზაფხული..
 
 
რატომ?
 11.03.2013
 
 
იცი
 
დღემდე რა მიკვირს...
 
რატომ  გადის წლები და
 
რატომისე არ არის...
 
როგორც შენ და მე გვინდა...
 
იცი
 
კიდევ რა მიკვირს...
 
რატომ ვცხოვრობთ უგულოდ...
 
რატომ არ შემიძლია,
 
ყოველდილა გიყურო...
 
რატომ 
 
აღარ მაგიჟებს,
 
გაზაფხულის ფერები...
 
რატომ აღარ მოდიხარ...
 
რატომ არ მეფერები...
 
რად არ ვტოვებ
 
ძილის წინ,
 
როგორც უწინსინათლეს...
 
რატომ გაუფერულდა,
 
ერთადერთი სიმართლე...
 
მე ხომ
 
კმაყოფილი ვარ...
 
შენთან რომ ვარამითაც...
 
სანამ შენი დაკარგვის,
 
შიში ისევ, ამიტანს...
 
იცი
 
შენზე ფიქრებმა
 
დღემდე სად არ მატარა?...
 
მაგრამახლაც უშენოდ,
 
მიწევს დარდის ატანა...
 
იციახლა რას ვფიქრობ...
 
იციახლა რა მინდა...
 
როგორ შევძლოსიცოცხლე
 
შევიყვარო თავიდან...
 
დამტყობია სიბერე,
 
ნაოჭებად ხელებზე...
 
როცა ვფიქრობ ხანდახან,
 
ამდენ სისულელეზე...
  
 
ერთი გოგონა შემიყვარდა
 21.03.2013
 
 
ხომ იცი,
 
ისედაც 
 
შენი ვარ და... 
 
წარსულად აღარ მემეტები...
 
მე ერთი გოგონა შემიყვარდა
 
და ახლა მიწაზე ვერ ვეტევი...
 
 
ლოდინი
 
აღარ შემიძლია...
 
დავდივარ ასე არეული
 
და დღემდე რაც კი შემიქმნია,
 
წავშალე ყველაფერი ფასეული...
 
 
ცოდვები?
 
თუ ღმერთი გწამს, მაპატიე...
 
სულში დამიგროვდა ფანტელები...
 
სიმართე, რომ ვერსად დავატიე,
 
ამიტომ დავდივარ ნამთვრალები...
 
 
მუსიკა?
 
იცი, ჯაზი მირჩევნია...
 
სასმელი
 
ვისკი მიყვარს ნაბახუსევს...
 
შენი მზეც ჩემს ხელებში ასვენია
 
და რომც მოინდომოს, არ გავუშვებ...
 
 
არ გინდა,
 
ჩემს უბეში ჩაგატიო?
 
და ღამე დილამდე გავათენოთ...
 
ლექსებად ვესტუმროთ გალაკტიონს
 
და ლურჯა ცხენებით გავაჭენოთ...
 
 
მოგწერე
 
გული სტრიქონებად...
 
ვიზოგავ, შენამდე რომ ვიკმარო...
 
მჭირდება წარსულის მოგონება
 
რომ ისევ თავიდან შეგიყვარო...
 
 
არ გესმის?
 
დრო უკვე დამიმთავრდა...
 
ჩემს გულში აირია ყველაფერი...
 
მე ერთი გოგონა შემიყვარდა
 
და მაინც ვერ ვუთხარი ვერაფერი...
 
 
აღარც დედამიწაზე
 13.02.2013
 
 
მსიამოვნებს დილას,
 
ეგ მზერა რომ, მაღვიძებს...
 
შემომახვევ წარსულს
 
და დამტოვებ ჩრდილად...
 
შენი მოგონებები
 
კიდევ უფრო მაგიჟებს,
 
როცა შენთან ვარ და
 
შენს მკლავებში მძინავს...
 
მზე, ქურდულად იღიმის...
 
და ჩემს სიზმრებს იპარავს,
 
ღამე ჭირისუფალი
 
ჩემს სიყვარულს გლოვობს...
 
მცივა, საბნად სიჩუმეს
 
უფრო, მაგრად ვიფარავ...
 
სხვა ქუჩაზე რა მინდა,
 
შენს ქუჩაზე ვცხოვრობ...
 
შეეპარა დილას,
 
ნაცრისფერი ბინდი...
 
ღამეს როგორც სარეცელს,
 
სიყვარულით გიყოფ...
 
ხვალამდე რა მოიცდის
 
დრო უშენოდ მიდის...
 
თითქოს შენში ვცხოვრობ და 
 
თითქოს შენი ვიყო...
 
სიყვარულის ტალღები 
 
ეხეთქება ნაპირებს... 
 
ვგრძნობ, ეგ მზერა მაღვიძებს,
 
გარეთ დილა თენდება...
 
მე სიცოცხლეს უშენოდ
 
აღარასდროს ვაპირებ...
 
დროც კი, სანამ გაივლის
 
ჩემს სარკმელთან ჩერდება
 
ახლა, ვზივარ ნაპირზე,
 
ოკეანეს გავყურებ...
 
ეგ ფიქრები აფრები
 
მთელი ძალით მიტაცებს...
 
ცხოვრება ხომ, ნელ-ნელა
 
დავამთავრე, დავხურე...
 
აღარც ცაში მინდა და
 
აღარც დედამიწაზე...
  
 
სიმართლე
 23.01.2013
 
 
აგერ უკვე,
 
მერამდენე აპრილია...
 
ველოდები როცა,
 
დარდი გაივლის...
 
ჩემს აღმართზე,
 
თუ ოდესმე აგივლია...
 
თუ ოდესმე,
 
ჩემს დაღმართზე ჩაივლი...
 
მიზეზს ვეძებ,
 
რომ დაგტოვო, წავიდე...
 
სისხლი მიდუღს,
 
აბელის და კაენის...
 
სანამ ჩავალ,
 
ჯერ ხომ უნდა ავიდე...
 
რომ ვიცოდე,
 
ჩემს სიყვარულს, რა ელის...
 
სანამ მიყვარს,
 
გულს, იმედით დავიბერავ...
 
სანამ ვსუნთქავ,
 
ფილტვებს ჰაერს მივაწვდი...
 
სანამ აქ ხარ,
 
იქნებ ერთად წაგვემღერა...
 
ციდან, ცამდე და
 
მიწიდან, მიწამდის...
 
ერთი გზა მაქვს,
 
ოღონდ ვიწრო, პატარა...
 
რომ დავდივარ,
 
გული ტკივილს მიმატებს...
 
მე აქამდე, მოვაღწიე მართალმა...
 
და ყოველთვის,
 
თან დამდევდა სიმართლე...
 
ჩემს აღმართზე,
 
თუ ოდესმე აგივლია...
 
უეჭველი,
 
ჩემს დაღმართსაც ჩაივლი...
 
აგერ უკვე,
 
მეორმოცე აპრილია...
 
ველოდები დარდი,
 
როდის გაივლის...
 
 
შენი სიყვარულის ნაცვლად
 
ეძღვნება ..-
 
 
აურზაურია ტვინში,
 
აურდაურია ქარმა...
 
ისევ.
 
შემადედა სისხლში
 
შენმა,
 
გამოხედვამ ჩქარმა...
 
მაინც,
 
აღარაფერს ვიშლი
 
და გზად,
 
პოეზიას ვირჩევ...
 
მაინც,
 
დომხალია ტვინში
 
როცა, დალაგებას ვიწყებ...
 
გადავეფარები ნისლებს,
 
ჩამოვარეცხინებ, წვიმას
 
სევდას,
 
ვაფერადებ ისევ
 
თეთრა ვარსკვლავებით, წვრილად...
 
აღმომიცენდება სულში,
 
ფიქრი,
 
მშვენიერი ალბათ...
 
გადავახურდავებ ფულში
 
დროს და
 
მოგონებად წავალ...
 
ამიცრემლიანდი თვალში,
 
ამასევდიანა დილამ....
 
ისევ, გელოდები სახლში...
 
ამაფორიაქე ფრთხილად...
 
შემიფიქრიანდა გული,
 
ისევ, ვუხერხულობ წასვლას...
 
მესმის,
 
გამოხედვა მტრული...
 
შენი სიყვარულის
 
ნაცვლად...
 
 
შეჩერდი, წამო!
 23.01.2013
 
 
ოღონდ გიყვარდე
 
ვინ რას დამაკლებს...
 
შენამდე ვივლი 
 -
სირბილით, ჩქარა...
 
მესიყვარულის ჯვარზე გამაკრეს
 
და დღემდე ვითმენჭირსა და ვარამს...
 
 
ჩემს თვალებს ადევს 
 -
წარსულის მტვერი
 
მე ჩემთვის
 
ჩუმად ფიქრებში მძინავს...
 
გული კინაცნობ მუსიკას მღერის...
 
როგორც მღეროდადიდი ხნის წინათ...
 
 
ფიქრებში
 
ისევ დავეძებ სიტყვას...
 
თოვლს, წვიმას 
 
უკვე არ ვენაღვლები...
 
მინდა გიპოვორომ ისევ გითხრა...
 
არასდროსაღარ დაგეკარგები...
 
 
გთხოვ
 
ერთი წამით მაინც შეჩერდი...
 
რომ კოცნა მაინც გაჩუქო, ახლა...
 
მინდოდა წასვლამაგრამ ვჩერდები...
 
ჰოდა, უჩემოდ ნუღარსად წახვალ...
 
 
თუ გეყვარები,
 
ვინ რას დამაკლებს
 
გთხოვ: - ერთი წუთით შეჩერდი, წამო!
 
მესიყვარულის ჯვარზე გამაკრეს
 
შენი ლამაზი თვალების გამო...
 
 
გამარჯობა...
 9.01.2013
 
 
არ გინდა?
 
დავიწყოთ ყველაფერი თავიდან...
 
მითხარი - გამარჯობა.
 
მე გეტყვი - გაგიმარჯოს.
 
იქნებაახლა მაინც მოხდეს სასწაული...
 
იქნებაახლა მაინც გაგვიმართლოს...
 
 
მერე, შეგაგებებ გამთბარ ხელისგულებს...
 
გეტყვი - როგორა ხარ
 
რატომ დამეკარგე?
 
იქნებსაჩემოდაც ისევ შეგიგულო...
 
თითქოს არც გიცნობდიადრე არც მენახე...
 
 -
რატომ დამეძებდიმკითხავ გაკვირვებით...
 
მე რა გიპასუხო, მართლა აღარ ვიცი...
 
მხოლოდ ერთი ვიცი, სულ რომ მაკვირვებდი...
 
მზად ვარ სიყვარული, ისევ შემოგფიცო...
 
 
როგორ დაგაჯერო, სულ რომ მენატრები...
 -
მხოლოდ შენზე ვფიქრობ, დედას გეფიცები...
 
ახლა გიპოვე და ისევ გავგიჟდები...
 
მზეს და შენს სიყვარულს ვეფიცხები...
 
 
ვიცი რომ კითხვებიარის უთვალავი...
 
და ეს კითხვებიადღემდე, რომ გვაფიქრებს...
 
იქნებახლა მაინც მოხდეს სასწაული...
 
იქნებ, ახლა მაინც დაგაფიქრო...
 
 
ჰოდა
 
რაღას ვუცდი, ჩუმად განაბული...
 
მოვალშენი გული უნდა ვინახულო...
 
ვიწყებ - გამარჯობა, ჩემო სიყვარულო...
 
მესმის - გაგიმარჯოს ჩემო სიხარულო...
 
 
რა ჩემი ბრალია?..
 4.01.2013
 
 
ვერასროს გაიგებ
 
თუ როგორ მიყვარდი...
 
თუ როგორ ველოდი, უშენოდ გაზაფხულს...
 
თუ როგორ მტკიოდი - სიტყვიდან სიტყვამდე
 
ან რატომ გჩუქნიდი სტრიქონებს არნახულს...
 
 
მე ისევ ოცნებებს მოვყავარ შენამდე...
 
და ვცდილობ
 
გიპოვო ფიქრებში, იქნება...
 
სიცოცხლე სიყვარულს და წარსულს მივანდე...
 
წარსული, გულში რომ, არასდროს მიქრება...
 
 
ფიქრებთან ჭიდილი, უშენოდ ძნელია...
 
მე დღესაც მარტო ვარ
 
წლები კი, მიჰქრიან...
 
მე არსად მივდივარ, მე არსად მელიან...
 
ირგვლივ კი სევდაა, ირგვლივ კი ფიქრია...
 
 
დაღამდა
 
სიბნელემ წარსული დაფარა...
 
ჯერ კიდევ ცივა და ჯერ კიდევ ქარია...
 
გაჩუქებ სტრიქონებს, წარსულის ნაპარავს...
 
რა ვქნა თუ მიყვარხარ, რა ჩემი ბრალია?..
 
 
ვერასროს გაიგებ
 
თუ როგორ მიყვარდი...
 
და დღემდე უშენოდ, თუ როგორ მოვედი... 
 
ან რატომ მტკიოდი - სიტყვიდან სიტყვამდე...
 
ან რაზე ფიქრობდა, ეული პოეტი...
 
 
დარდებმა მომკლას...
 3.01.2013
 
 
შენზე ფიქრებით 
 -
დაიწყო, წელი
 
და ნაღვლიანად
 
შევყურებ, ზეცას...
 
მე მინდა
 
ისევ შეგეხო ხელით...
 
რომ ტანზე
 
შენი ხელები მეცვას...
 
ოცნებას
 
ისევ ვიწყებ თავიდან...
 
ტკივილს კი
 
ბოლო ისევ არ უჩანს...
 
წარსული თითქოს
 
სადღაც წავიდა...
 
და ჩემი გულიც
 
თითქოს დამუნჯდა...
 
ბინდდება
 
მალე მთვარე ამოვა...
 
სიბნელეს ისევ
 
დარდით ვაწყდები
 
მე მოვალ
 
როცა წვიმა წამოვა...
 
და სამუდამოდ
 
შენთან დავრჩები...
 
ღამეა
 
მთვარის ჩურჩული მესმის...
 
გული კი
 
ისევ ხმამაღლა ოხრავს...
 
მე მინდა
 
ისევ გაჩუქო ლექსი...
 
რომ შენზე ფიქრმა
 
დარდებმა მომკლას...
 
 
მე, სიყვარული ვთხოვე...
 31.12.2012
 
 
გარეთ ქარია, სუსხი...
 
წარსულს, ფიქრებში ვძირავ...
 
კვლავ, გათენებას ვუცდი,
 
სადღაც ქუჩაში მძინავს...
 
 
ისევ, მოვისხამ ტანზე,
 
ობლად დარჩენილ ცას...
 
თოვლს შევატოვებ, ღამეს...
 
მერე, მოვიკლავ თავს...
 
 
თოვს, მე ქუჩაში ვდგავარ...
 
შენთან, სიყვარულს ვატან...
 
მე უცნაური არ ვარ
 
ალბათ, მიყვარხარ რადგან...
 
 
სევდას ვფანტავდი უხვად...
 
გახსოვს?ვტიროდი - გუშინ...
 
მერე გათენდა, უცბად...
 
მზედ ჩამეღვარე გულში...
 
 
ისევ, მიყვარხარ ახლაც...
 
მახსოვს, მაშინაც თოვდი...
 
ძველ წელს, ვაცილებ სადღაც...
 
ახალი წელი მოდის...
 
 
სევდას, წარსულში ვტოვებ...
 
გულს კი, იმედით ვივსებ... 
 
მე, სიყვარული ვთხოვე...
 
ახალ წელიწადს, ისევ...
 
 
სევდანარევი ლექსი...
 26.12.2012
 
 
მოვალ,
 
გაჩუქებ ფიქრებს...
 
და გულს,
 
დარდისგან დაცლილს...
 
ოღონდ, მოგისწრო ვიდრე,
 
სანამ სიცოცხლე მაცლის...
 
ჩემი გულივით ვღელავ,
 
სევდას,
 
წარსულში ვტოვებ...
 
შენთვის ლექსების წერას,
 
მთელი გზა მოვანდომე...
 
ღმერთო,
 
მაკმარე ცუდი...
 
დღემდე სიკეთით მავალს...
 
ისევ გაზაფხულს ვუცდი,
 
ზამთარს უბეში ვმალავ...
 
ისევ,
 
დაგეძებ ნისლში...
 
ფიქრებს,
 
წარსულში ვამწყვდევ...
 
ლექსი რად მინდა სხვისი...
 
შენთვის სონეტებს დავწერ...
 
მე უშენობა მკლავს...
 
გეძახი,
 
არც კი გესმის...
 
მინდა გაჩუქო კვლავ,
 
სევდანარევი ლექსი...
 
და,
 
ვიხედები ცისკენ,
 
ფიქრებს რომ მათოვს, მრავალს...
 
კოცნას გაჩუქებ ისევ
 
და მერე,
 
ჩემთვის წავალ...
 
ბოლოს,
 
უფალთან მივალ...
 
გულში ჩამიკრავს, თუმცა...
 
იცის, თუ როგორ მტკივა
 
და წლებს უშენოდ ვფურცლავ...
 
 
ისევ შემომაჩვიე...
 25.12.2012
 
 
ახლა ღამეა, ბნელა სულეთში,
 
დავეძებ, მაგრამ სინათლე არ ჩანს...
 
მივდივარ, სადაც არის სულერთი,
 
იქ სადაც, შენი თვალები დამრჩა...
 
 
ჩემ სულში დაქრის, ქარი მაცდური,
 
დღეები ბევრჯერ უშენოდ ვთვალე...
 
წარსულში, ისევ შენთან დავცურავ
 
და ვერ ვივიწყებ, შენს ლამაზ თვალებს...
 
 
ეს მე ვარ, დარდი რომ დავიბერე,
 
მივყვები ბილიკს - წლების განათელს...
 
და მჯერა, გავა წლები და მერე,
 
შენი თვალები შემომანათებს...
 
 
შენი თვალები ახლაც, მაოცებს
 
და ისევ, შენი ღიმილი მინდა...
 
ვიხსენებ ღამეს, როცა გაკოცე
 
და ჩვენი გზებით წავედით, მშვიდად...
 
 
ჩემს გულში ცოცხლობს სევდა ფარული,
 
და ფიქრებს უკვე, ვეღარ ვიშორებ...
 
კვლავ გამაგიჟებს მე სიყვარული,
 
თავს მომაბეზრებს შენი სიშორე...
 
 
მე ახლა, ღამის ჩურჩული მათრობს,
 
მომნატრებიხარ, ლოდინით დაღლილს...
 
ვოცნებობ ისევ და ამას ვნატრობ,
 
რომ ერთი გვქნონდეს, ქუჩაც და სახლიც...
 
 
მაშინ დარჩენას წასვლა ვარჩიე,
 
მესმის ძახილი გარდასულ დღეთა...
 
რა ვქნა თუ, ისევ შემომაჩვიე.
 
ფიქრები, მაშინ რომ დამრჩა შენთან...
 
 
შენთან მოვდივარ ცაში...
 22.12.2012
 
 
სამყარო
 
ჩემთან ერთად ბერდება...
 
მეძახის ცა და ტაროსი ფერთა...
 
ისევ ახალი დილა თენდება,
 
ერთი ნაბიჯი მაშორებს შენთან...
 
მე სიყვარულის სიმღერას ვმღერი,
 
და გულიც
 
ისევ აშკარად ღელავს...
 
მომაგონდება მე, ყველაფერი
 
და გავიჭრები ქარივით ველად...
 
ეს გული,
 
შენზე ფიქრმა დაღალა...
 
მივდივარ, მიმაქვს შენი თვალები...
 
არადა, წლებმა როგორ მაწვალა
 
ვარსებობ ასე
 
ვცოცხლობ წვალებით
 
ყოველ დღე
 
სევდა ფიქრებად მახლავს
 
და მოგონებაც ისევ მაწუხებს....
 
მოდი მასწავლე 
 -
რა გითხრა, რა ვქნა...
 
რომ სიყვარული ისევ გაჩუქო...
 
მაინც მიტაცებს ფერთა სისავსე...
 
ფერად სტრიქონებს
 
ვფანტავდი ქარში...
 
მე დავიბადე შენთან, მიწაზე...
 
ახლა კი
 
შენთან მოვდივარ ცაში...
 
 
ახალ წელიწადს....
 21.12.2012
 
 
რა თოვლისფერი 
 -
თოვლი მოსულა...
 
ისევ დავიწყებ
 
ქარში ბორიალს...
 
ცა ათასფერი ფერით მორთულა...
 
გარეთ თოვლია
 
ძინავს როიალს...
 
 
თოვლი თოვს
 
ფიქრებნაავადარი
 
წარსულში
 
აღარ მინდა გახედვა...
 
მკერდგაღეღილი
 
მოდის ზამთარი...
 
რა თოვლისფერი დილა გათენდა...
 
 
მესმის
 
მუსიკის ხმები შორიდან...
 
ეს თოვლიც
 
რაღაც უცნაურია...
 
აი, ახალი წელიც მოვიდა...
 
ირგვლივ, ფიქრი და სიხარულია...
 
 
რაც იყო
 
იმას ვტოვებ წარსულში...
 
გარეთ, ნაცნობი ქარი კიოდა...
 
რას ვიფიქრებდი
 
თუ სიყვარულში,
 
თუ ოცნებაშიც, დრო გადიოდა...
 
 
მე
 
თოვლისფერი დილა გაჩუქე...
 
ამოგარჩიე ათას ფერიდან...
 
წარსული უკვე
 
აღარ მაწუხებს...
 
იმედით ვხვდები ახალ წელიწადს....
 
 
ზამთარი გულში ისევ ხმაურობს...
 
გზა გასავლელი, ისევ შორია...
 
აი
 
გათენდა დღე უცნაური...
 
გარეთ კი
 
თოვლში ძინავს როიალს...
 
 
საშველად გელი...
 18.12.2012
  
 
ნეტა ეს წლები, სადღა მიდიან...
 
დროცისე უცებ
 
გასცილდა საზღვარს...
 
მე შენი წასვლა არ გამიგია
 
და ვდგავარ ასე ქუჩაში, სადღაც...
 
 
ჩემი ცხოვრება სავსეა ისევ...
 
სიცოცხლით
 
სევდით
 
ფიქრით
 
ლექსებით...
 
ვიცი, მე წარსულს ვერ დავივიწყებ
 
და ბედსაც, ვერსად ვერ გავექცევი...
 
 
ნეტა ეს დარდი, სანამდე გასტანს...
 
ფიქრები გულში
 
წლებია იწვის...
 
სიყვარულს ისევ ქარებად ვფანტავ
 
და ასე ყოფნა
 
უშენოდ მიმძიმს...
 
 
ფიქრები ისევ ქარს შევატოვე...
 
მეძახის ვიღაც
 
დამთავრდამორჩა...
 
მივდივარ იქით, სადაც დაგტოვე...
 
იქ, სადაც
 
შენი წარსული მოჩანს...
 
 
მოწყენილია ახლა სამყარო...
 
უშენოდ ყოფნა
 
ყოფილა ძნელი...
 
ვგრძნობ დანაშაულს,
 
თავი დავხარე
 
და მაინც
 
ისევ საშველად გელი...
 
 
ევას...
 5.12.2012
 
 
ხარ, სიყვარულით მთვრალი...
 
რჩები - ადამის ნეკნად...
 
თურმე, უფალმა - ქალი...
 
სიყვარულისთვის შექმნა...
 
 
დრო, ოცნებებში გადის...
 
გავხარ მთვარესაც, მზესაც...
 
მე ვარ - ადამის ლანდი,
 
ევას რომ ელის დღესაც...
 
 
დროს, სიყვარულით მივსდევ...
 
და ვერ გივიწყებ, დღემდე...
 
გამომეღვიძა, ისევ... 
 
ამდენი წლების შემდეგ...
 
 
ღმერთო, მაკმარე ცოდვა...
 
სანამ გულს, დარდი დაღლის...
 
უშენოდ ჩემი ლოცვა
 
და არც, სიცოცხლე არ ღირს...
 
 
იცი, უშენოდ ვერ ვარ
 
გულშიც, იმედი ჩნდება...
 
ისიც რომ, ყველა ევა...
 
ბოლოს, ადამთან რჩება...
 
 
ედემის ბაღში გელი...
 
ისევ, ხის ძირში ვწევარ...
 
მე ვარ ადამი, შენი
 
და სიყვარულის ტყვე ვარ...
 
 
ზეცისკენ ვიწევ...
 3.12.2012
 
 
მივდივარ...
 
ცოდვა მიმაქვს, წვალებით,
 
არ ვიცი, ხვალე როგორ იქნება...
 
მზეს ვუყურებდი შენი თვალებით,
 
და გამაგიჟეს შენზე ფიქრებმა...
 
 
მწყურია ფრენა, ზეცისკენ ვიწევ,
 
შენი თვალები ჩემი გულია...
 
ცხოვრებას ისევ ხელახლა ვიწყებ...
 
ზეცისკენ ვიწევ, ფრენა მწყურია...
 
 
უშენოდ გული ისევ ჩერდება,
 
ოთახში ვზივარ და სიკვდილს ველი..
 
წლებიც კი, ჩემთან ერთად ბერდება...
 
წლები, რომელიც ვერაფრით მშველის...
 
 
ოთახში ვზივარ და ვფიქრობ შენზე,
 
არ ვიცი ასე, სანამდე გასტანს...
 
მე მინდა წასვლა - სიკვდილის ველზე,
 
და ქარი შენთან სიყვარულს მატანს...
 
 
მე შენზე ფიქრი მიპყრობს თანდათან,
 
სიყვარულს ისევ ბოლომდე ვივსებ...
 
ცხოვრება ჩემთვის თითქოს გათავდა,
 
მივფრინავ მაღლა, ზეცისკენ ისევ...
 
 
ჩემი ფიქრებით ცას, ცისფრად ვავსებ,
 
შენი თვალებიც მუდამ თან მახლავს...
 
მე ისევ შენი ფიქრით ვარ სავსე,
 
და ვინც ვიყავი, ისა ვარ ახლაც...
 
 
მეგობრებს!..
 30.11.2012
 
 
მიყვარს ღამე,
 
სიჩუმე რომ ისმის...
 
ვიცი, მაინც გათენდება ბოლოს...
 
პოეტობა
 
დამითმია სხვისთვის...
 
მე, სიყვარულს დავჯერდები მხოლოდ...
 
 
ირვლივ ისევ
 
ბურუსია, ნისლი...
 
აგერ,
 
ღამეც დამათენდა თითქოს...
 
არასოდეს შემშურდება სხვისი...
 
მე, ვიკმარებ სიყვარულს და სითბოს...
 
 
თქვენთან ერთად,
 
მეც სიყვარულს ვეძებ...
 
როგორც ყველას,
 
მეც მჭირდება შველა...
 
ახლა ვხვდები,
 
რატომ ვსუნთქავ ლექსებს...
 
და რატომაც შემიყვარდით ყველა...
 
 
ახლა,
 
დილაც ახმაურდა სადღაც...
 
ნოემბერიც,
 
გავაყოლეთ წარსულს...
 
მერამდენე დეკემბერი დადგა...
 
და რაც იყო,
 
დავიწყება არ მსურს...
 
 
მიყვარს ღამე,
 
თქვენი ხმა რომ მესმის...
 
თქვენი სუნთქვა,
 
მე სიცოცხლეს მითბობს...
 
სიყვარული გაიმეტეთ ჩემთვის...
 
მე ხომ თქვენგან,
 
სხვას, არაფერს ვითხოვ...
 
 
სიკვდილი არ მსურს
 28.11.2012
 
 
ვსვამ ღვინოს,
 
ვუსმენ ნაცნობ მუსიკას...
 
მე თრობა მინდა,
 
სიკვდილი არ მსურს...
 
აჩრდილებს დავდევ, აქაც და იქაც
 
და ვცდილობ,
 
ხელით შევეხო წარსულს...
 
 
ისევ შემივსებს, დარდი ფიალას...
 
სხვა რა დამრჩება,
 
ალბათ დავთვრები
 
და მერამდენედ ვიღებ იარაღს...
 
ვსვამ ღვინოს,
 
მაგრამ მაინც არ ვთვრები...
 
 
მთვრალი ხომ, რასაც მინდა ჩავიდენ...
 
იქნება,
 
ღვინომ მაინც დამათროს...
 
თორემ, ფხიზელი საით წავიდე...
 
ვსვამ ღვინოს,
 
მაგრამ მაინც არ მათრობს...
 
 
ვინ იცის, იქნებ თვალიც ვერ მოგკრა...
 
ღვინისფერ ნისლში, ვერაფერს ვხედავ...
 
მე მინდა,
 
მთვრალი სიჩუმე მოვკლა...
 
ვსვამ ღვინოს,
 
მაგრამ, მაინც ვერ ვბედავ...
 
 
იცოცხლეთ,
 
თქვენი სიკვდილი არ მსურს...
 
მე აჩრდილს დავდევ, აქაც და იქაც
 
ოღონდაც, ისევ შევეხო წარსულს...
 
ვხვამ ღვინოს,
 
ვუსმენ ნაცნობ მუსიკას...
 
 
ოღონდაც ისევ, იყავი ჩემი...
 26.11.2012
 
 
მზე სადღაც ჩადის,
 
ღამდება ისევ...
 
ცაზე, ნაცნობი ვარსკვლავი ბრწყინავს...
 
მე დარჩენილი - ფრთების გარეშე,
 
სულ ველოდები - ავდარს და წვიმას...
 
 
ოღონდაც ისევ, იყავი ჩემი...
 
ოღონდაც, შენი ტრფობით ვიწვოდე...
 
არ მინდა წასვლა, მე შენთან ვრჩები,
 
მომეცი, ხელი გამომიწოდე...
 
 
მოდი, რომ ისევ შეგეხო თრთოლვით...
 
რომ მერე, მუდამ ვიაროთ წყვილად...
 
ვერ შეგვაციებს, სიცივე თოვლის...
 
რას შეგვაჩერებს, სევდა და წვიმა...
 
 
ახლა შორია, გათენებამდე...
 
სამყაროს შენი თვალებით ვუმზერ...
 
უკან მომდევდა წარსულის ლანდი,
 
შენი ცრემლები მაწვიმდა გულზე...
 
 
მთელი ცხოვრება, სიყვარულს ვეძებ...
 
უკან რჩებოდა ხეების ჩრდილი...
 
გჩუქნიდი შენთვის ნაფიქრალ ლექსებს...
 
ცხოვრებას, შენით ვიწყებდი დილით...
 
 
მზე სიზმრად - ღამეს, ფერებად ქარგავს...
 
მე ისევ წარსულ დღეებს მივტირი...
 
თურმე, რამდენი დრო დამეკარგა
 
და რა ახლოა, ახლა სიკვდილი...
 
 
მზე ჩადის, სადღაც ღამდება, ახლა...
 
შენ აქ ხარ, გულში ტკივილად გმინავ...
 
ოღონდაც გნახო, სანამ სულ წახვალ
 
და მერე, თუნდაც წამიღოს წვიმამ...
 
 
მე სხვანაირად არ შემიძლია...
 22.11.2012
 
 
მე მოვინდომე, წარსულის ნახვა...
 
არადა,
 
უკან რა უკუნია...
 
მე მიხარია - სიცოცხლე ახლა...
 
რადგან ეს, ტრფობის საუკუნეა...
 
 
ცხოვრებას, შენი მზერით ვუყურებ...
 
ფიქრები,
 
დღეებს, როგორ იცვლიან...
 
მე შევიყვარე ეს საუკუნე,
 
მე სხვანაირად არ შემიძლია...
 
 
და მაინც, სადღაც მიდის დღეები...
 
სიყვარულს ისევ ვუდგები ფეხზე...
 
ქუჩაში, ისევ მხვდება ხეები...
 
მე კი,
 
უბრალოდ, უშენოდ ვერ ვძლებ...
 
 
ქუჩაში,
 
ახლა ღამეა მხოლოდ...
 
გულში ოცნებებს, ფიქრებად ვაწყობ...
 
საუკუნეა, უშენოდ ვბრძოლობ...
 
არ ვეპუები უცნობს და ნაცნობს...
 
 
სიცოცხლე, ღმერთს და ლოცვას მივანდე...
 
წავიდა ის დრო,
 
როცა ვმორცხვობდი...
 
ვიცი შორსაა ახლა, შენამდე...
 
როდესაც, მხოლოდ შენით ვცოცხლობდი...
 
 
თუ მოვინდომე,
 
მე მოვალ თოვლად...
 
გაჩუქებ ფიქრებს,
 
სულის მარცვალებს...
 
ოღონდაც ისევ,
 
არ ვიყო ობლად
 
და უშენობა ნუ გამაწვალებს...
 
 
ქალი, რომელსაც ასე ვუყვარდი...
 21.11.2012
 
 
შენა ხარ ქალი,
 
მე რომ მიყვარდა...
 
ქალი, რომელსაც ასე ვუყვარდი...
 
მუსიკა იყო, ჩემი სიტყვა და
 
ჰაერი, დღემდე მე რომ, ვსუნთქავდი...
 
 
მღლის უღმერთობა,
 
დუმილი,
 
ნატვრა...
 
კვლავ სევდიანობს, ცრემლები ხმაში...
 
მე სიყვარული მაჩუქა მარტმა
 
და წარსულივით, დავრჩები მარტში...
 
 
ვკოცნი შენს ბაგეს,
 
ისე, ვით ყვავილს...
 
ქარივით, ყელზე გახვევ სტრიქონებს...
 
ჩემს სულში, ისევ წარსული ჰყვავის
 
და სევდიანი ზეცა მიგონებს...
 
 
მაღლა ცა,
 
ახლა ტირის ქალივით
 
და სევდას სულში, ცრემლებად მივსებს...
 
გუშინ ქუჩაში, ვქროდი ქარივით...
 
დღეს კი, უშენოდ დავდივარ ისევ...
 
 
ოდესმე,
 
ქარი თუ მაინც ჩადგა...
 
თუ შემაშინა, შენმა სიშორემ...
 
მე მიხარია სიცოცხლე, რადგან...
 
შენს მოგონებებს, ვეღარ ვიშორებ...
 
 
მუსიკა არის, ჩემი სიტყვა და
 
ჰაერი, დღემდე ჩვენ რომ ვსუნთქავდით...
 
შენა ხარ ქალი,
 
მე რომ მიყვარდა...
 
ქალი,
 
რომელსაც ასე ვუყვარდი...
 
 
მე ვინ ვარ...
 16.11.2012
 
 
მე ვინ ვარ,
 
შენ რომ გიწოდო ჩემი...
 
შეგასხა ფრთები ჩემი ლექსები...
 
თუ სამუდამოდ,
 
წარსულში ვრჩები...
 
და აღარასდროს, არ მეღირსები...
 
 
თუკი ჩემს სიტყვებს,
 
დრო ფიქრით წაშლის...
 
ტკივილი მაინც გამყვება ვალად...
 
მე როგორც ერთი
 
საწყალი ბავშვი..
 
საკუთარ თავთან, დავრჩები ცალად...
 
 
მოგიძღვნი,
 
დარდით დაწერილ რითმებს...
 
წარსული ისევ თავისას ითხოვს...
 
გავყვები,
 
შენსკენ მომავალ ფიქრებს...
 
რომ წვიმად ისევ, გაჩუქო სითბო...
 
 
მე ოცნებების, ბილიკებს ვხლართავ...
 
და მაინც,
 
დროს და დღეებს მივყვები...
 
როცა დავრჩები, საკუთარ თავთან...
 
როცა ვერაფერს შევცვლი, სიტყვებით...
 
 
დრო სიზმარივით იღიმის, ახლა...
 
ისმის დუმილი,
 
მომცველი ყოვლის...
 
თუ წარსულს ისევ ტკივილი ახლავს,
 
ვერაფერს შველის სინათლე თოვლის...
 
 
მე ვინ ვარ, რა ვარ
 
გიწოდო ჩემი...
 
გაჩუქო ფრთები ჩემი ლექსები...
 
თუ სამუდამოდ, წარსულში ვრჩები
 
და აღარასდროს არ მეღირსები...
 
 
მე მოვალ შენთან...
 09.11.2012
 
 
სევდა და დარდი
 
დღეებს მიმძიმებს...
 
და მაინც,
 
მზეს და ღიმილს გადარებ...
 
მე მოვალ შენთან,
 
როცა იწვიმებს...
 
აგიყვან ხელში,
 
ისე გატარებ...
 
მე ვგავარ,
 
მარტოდ დარჩენილ ფოთოლს...
 
თვალებს რომ ცისკენ,
 
ზემოთ აპარებს...
 
მე მოვალ შენთან,
 
როდესაც მოთოვს
 
და ფიქრებს,
 
საბნად გადაგაფარებ...
 
უშენოდ,
 
ზამთრის სიცივით მცივა...
 
გავდივარ დროის,
 
აღმართ-დაღმართებს...
 
მე მოვალ შენთან,
 
ზაფხულის წვიმად...
 
და შენთან ერთად,
 
ღამეს გავათევ...
 
როგორც ნაცნობი,
 
ძველი მისანი...
 
ავაფერადებ ზეცის ნაპირებს...
 
მე მოვალ შენთან,
 
ოღონდ მითხარი...
 
გამოზამთრებას თუ დააპირებ...
 
 
სევდიანი ზამთარი
 6.11.2012
 
 
დღე ფიქრებით,
 
ოცნებებით აივსო...
 
შემოდგომის
 
სევდიან დღეს გავხარ...
 
გელოდები,
 
რომ ხელახლა დავიწყო...
 
ნეტავ, სად ხარ,
 
ნეტავ, რად არ ჩანხარ...
 
მარტოსული,
 
მზე ბანაობს შიშველი...
 
და წვეთებად,
 
შენს ფანჯრებთან ცეკვავს...
 
ახლა, მხოლოდ შენი,
 
სითბო მიშველის...
 
სანამ მოვა,
 
ზამთარი და სევდა...
 
დამიბრუნდი,
 
სანამ გვიან არ არის...
 
სანამ გული,
 
მზესთან ერთად ცეკვავს...
 
თორემ მალე,
 
მოვარდება ზამთარი
 
და ყველაფერს,
 
გადააქცევს სევდად...
 
სულში ღელავს,
 
შენზე ფიქრი ზღვისფერი...
 
ისევ ვითვლი,
 
უშენობის დღეებს...
 
ოცნებებსაც,
 
ძველებურად ვიფერებ...
 
ვსუნთქავ ისევ,
 
სიყვარულის ფერებს...
 
მე რომ მინდა,
 
ნეტავ, ისე სად არის...
 
ეგ თვალები, ვიცი
 
პასუხს მომთხოვს...
 
როცა მოვა,
 
სევდიანი ზამთარი...
 
და ფანჯრებთან უშენობა მოთოვს...
 
 
მოგონილ, სიყვარულს ვიფერებ...
 01.11.2012
 
 
ვიღაცა ჩემს სულში,
 
ხელებს აფათურებს...
 
ვიღაცა, გაზაფხულს იებად ყიდის...
 
რაც იყო აქამდე -
 
სიტყვებით ვანადგურებ...
 
რაც იყო აქამდე
 
წარსულში მიდის...
 
 
და მაინც,
 
წარსულში დარჩენას ვაპირებ...
 
მე დარდი მაწვალებს,
 
ვინ იცის, რამხელა...
 
მე ზღვაში მივცურავ,
 
დავეძებ ნაპირს და
 
არ მინდა ტკივილის,
 
ხმამაღლა გამხელა...
 
 
ვინ მოთვლის დღეები,
 
რამდენჯერ ავატირე...
 
ვიარე შენამდე ღამეულ ქუჩებით...
 
და როცა ბოლოში,
 
სიკვდილი დავაპირე,
 
სიცოცხლეს მჩუქნიდა
 
მე შენი ტუჩები..
 
 
ცხოვრებას ვეფერები,
 
აკინძულს ფურცლებად...
 
წარსულს ვანადგურებ,
 
ასე რომ მაოცებს...
 
გაკოცებ,
 
დაგრჩები დახეთქილ ტუჩებად...
 
და ღამეც,
 
მაჩუქებს სიყვარულს საოცარს...
 
 
ვიღაცა მეძახის
 
და უხმოდ მივყვები...
 
უჩუმრად მეპარება
 
წლები და სიბერე...
 
არ მყოფნის,
 
რომ გითხრა, საჭირო სიტყვები
 
და ჩემთვის მოგონილ,
 
სიყვარულს ვიფერებ...
 
 
პოეტი...
 24.03.2012
 
 
უძილო ღამე,
 
ყოველ დილას საწოლთან მორცხვობს...
 
მზე მიალერსებს,
 
და ჩვილივით მიკრავს უბეში...
 
პოეტში, თურმე...
 
სიყვარული იქამდე ცოცხლობს...
 
სანამდე, სევდა არ მოკვდება, თავად პოეტში...
 
 
ახლა სამნი ვართ,
 
მე და შენ და უძილო ღამე...
 
ველით ოცნებას,
 
უზომოდ და მაინც მკაფიოდ...
 
პოეტის ბოლო...
 
ხან ტკბილია, ხან მაინც, მწარე...
 
მისი ლექსები, სიცოცხლეზე უფრო სწრაფია...
 
 
უძილო ღამე,
 
ყოველ დილას ფიქრებს მიმალავს...
 
არ ვიცი, რატომ...
 
ვიმეორებ სევდიან მაჟორს...
 
პოეტი რითმებს ცხოვრებისგან,
 
თუ ვერ იპარავს...
 
ტყვიებს, ცამეტჯერ მოსაკლავად, რიგებად აწყობს...
 
 
სიზმრად იღვრება ყოველ ღამე,
 
შენი ფიქრები...
 
სცენაზე ვდგავარ,
 
ვიმეორებ ნაცნობ მაჟორებს...
 
პოეტი თუა,
 
სიცოცხლისთვის არის ნაშობი...
 
პოეტს სიკვდილთან აპრილი და მარტი აშორებს...
 
 
და მაინც,
 
შენსკენ მომაქანებს დილის ნიავი...
 
ცა მგლოვიარობს,
 
მეწვეთება ახლა წვეთებად...
 
პოეტში გული,
 
ყოველ ღამე, არის მზიანი...
 
სიყვარულია მისი, მთელი შემოქმედება...
 
 
პოეტში, თურმე სიყვარული...
 
ბოლომე ცოცხლობს...
 
 
მოგონებებს ვკოცნი...
 25.10.2012
 
 
მთის გადაღმა,
 
გელოდები, მზე რომ ჩავა...
 
ვიცი მოხვალ, შემისრულებ დანაპირებს...
 
როცა ფანჯრებს გადაღებავს ღამე, შავად..
 
როცა მთვარე, მზესთან ჭიდილს დააპირებს...
 
 
ვიცი მოხვალ,
 
ღამეს, ისევ დამატირებ...
 
სევდა ისევ, ქარს გაატანს ფიქრებს...
 
მე უშენოდ, გათენებას არ ვაპირებ...
 
შენთან ერთად გავფრინდები მზისკენ...
 
 
დილას ისევ,
 
შენს სარკმელთან ავტირდები...
 
ვის გავუყო სევდიანი დილა...
 
მაკოცე და ცაში ნატვრად ავფრინდები
 
ღრუბლებიდან ჩამოვდნები წვიმად
 
 
დღე დღეს მისდევს,
 
მენატრები, რაც დრო გადის...
 
გულს კი ისევ, უშენობა მიკლავს...
 
საღამო ხანს მზესთან ერთად ზღვაში ჩადი...
 
როგორც გულში ჩაძირული სიტყვა...
 
 
მე სიყვარულს,
 
არასოდეს დაგპირდები...
 
ვნატრობ, შენ რომ სიყვარულად მექცე...
 
მხოლოდ შენთვის და შენს გამო ვაპირდები...
 
რომ დამესწრო გაზაფხულს და მერცხლებს...
 
 
გულში ისევ,
 
მოგონებად ილექები...
 
მოგაქვს ისევ, გაზაფხულის სუნთქვა...
 
დღეებს ისევ, ჩემს წარსულში ვერეკები...
 
რომ სათქმელი, სხვას არავის ვუთხრა...
 
 
სადღაც ცაში,
 
დახატულა, ეს ფერები...
 
ყველა დილა მითენდება ლოცვით...
 
თითებს გახებ, კრძალვით ისევ გეფერები...
 
შენს ტუჩებზე მოგონებებს ვკოცნი...
 
 
მე, პოეტურად სიკვდილი მინდა...
 17.10.2012
 
 
და მაინც,
 
უკან დავტოვებ წარსულს...
 
დღეებს, რომელიც ცრემლებად წვიმდა...
 
მე სიბერეში სიკვდილი არ მსურს,
 
მე პოეტურად სიკვდილი მინდა...
 
 
და თუკი,
 
სევდა ფიქრებად მოთოვს...
 
და გამახსნებს გზა პირამიდას...
 
მაჩუქეთ მეთქი სიცოცხლე,
 
არ გთხოვთ...
 
მე პოეტურად დაგშორდეთ მინდა...
 
 
ჩემი დრო,
 
უკვე გავიდა, მორჩა...
 
და სევდაც, ბოლოს მე მერგო ხურდად...
 
მე არ მინდოდა უშენოდ მოცდა,
 
მე პოეტურად სიკვდილი მსურდა...
 
 
შემეგებება,
 
ფინიშზე გასულს...
 
წარსული? თურმე ცხოვრებად ღირდა...
 
მე სიბერემდე ლოდინი არ მსურს...
 
მე პოეტურად წავიდე მინდა...
 
 
რითმებში,
 
ახლაც დავეძებ წარსულს...
 
ლექსი და რითმა მუდმივად მჭირდა...
 
რაც იყო, იმის დაკარგვა არ მსურს...
 
მე პოეტურად დამკარგო, მინდა...
 
 
მინდა,
 
მუსიკა ცეკვავდეს ტანგოს...
 
მაღლა ცა ისევ, მორცხვობდეს წითლად...
 
დღემდე მე, მხოლოდ ერთ რამეს ვნატრობ...
 
ლექსებთან ერთად სიკვდილი მინდა...
 
 
და მაინც,
 
ის რომ, გახსოვდეთ მინდა...
 
და როცა გრძნობებს ვეღარ გავამხელ...
 
მოდით და გულზე, მაპნიეთ მიწა
 
და ჩემს, ლექსებთან ერთად დამმარხეთ...
 
 
ბავშვებად ვრჩებით!
 10.10.2012
 
 
შენ ხარ სიცოცხლის წყარო,
 
მე უშენობით, დავშრი...
 
შენგან სიყვარულს ვსწავლობ,
 
როგორც სიარულს ბავშვი...
 
 
თუმცა ბედი არ მწყალობს,
 
გული სავსეა, წყლულით...
 
ღამე სარკმელთან წვალობს,
 
როგორც საკანში გული...
 
 
მე დავიწყება არ მსურს,
 
ვზივარ უძირო ნავში...
 
კვლავ ვეფერები წარსულს,
 
როგორც თოჯინას ბავშვი...
 
 
დაიბერება ცრემლი,
 
დაეკიდება წამწამს...
 
როგორც გიზგიზა ცეცხლი,
 
არ იცი დაგწვავს, რა წამს...
 
 
ციდან მოფრენილ წვეთებს,
 
ფიქრები დარჩათ ცაში...
 
შენში სიყვარულს ვეძებ,
 
როგორც პატარა ბავშვი...
 
 
შენ მონატრებას გავდი,
 
ღამე ჰორიზონტს ხევდა...
 
ვერ მოვიცილე დარდი,
 
როგორც ოდესღაც, სევდა...
 
 
სევდა ფიალას მივსებს,
 
მინდა გაფრენა, ცაში...
 
რომ შეგიყვარო ისე,
 
როგორც მიყვარდი, მაშინ...
 
 
მე შენთან მინდა ახლაც,
 
შემოგახვიო ფრთები...
 
მე გექაჩები მაღლა,
 
შენ კი, მიწაზე რჩები...
 
 
ზოგჯერ უაზროდ მორცხვობ,
 
თუმცა, სიმორცხვე გშვენის...
 
შენი ოცნებით ვცოცხლობ
 
და შენი კოცნა მშველის...
 
 
გაიწელება წამი,
 
სადღაც მიგვიყვანს, გზებიც...
 
გინდა თუ არა, მაინც...
 
ისევ ბავშვებად ვრჩებით...
 
 
ხავსი ვარ...
 10.10.2012
 
 
რა ვქნა თუ,
 
ცოდვები მტკივა და მაწუხებს...
 
სათქმელი მომაწვა, სევდა მომერია...
 
არ მინდა წლებივით, მე ვგავდე მარწუხებს...
 
მინდა თავს,
 
შენი სიყვარულით მოვერიო...
 
 
რა ვქნა თუ,
 
ფიქრებს სიყვითლე შეფარვია...
 
ოქტომბრის ფერებია ახლა, საპირწონე...
 
მეგონა, აქამდე არასდროს შემპარვია
 
სევდა, რომელიც ვერაფრით დავიმონე...
 
 
რა ვქნა თუ,
 
ფიქრები უაზროდ ამერია...
 
და წლებში ნისლისფერ სამოსით იმოსები...
 
ლოდინის მოლოდინში, გული გამელია...
 
ვიცი, მელოდება გულის გისოსები...
 
 
რა ვქნა თუ,
 
სიცოცხლე ცოტაა ვიღაცისთვის...
 
არ მრჩება დრო თუნდაც, ოცნების, ფიქრის...
 
წარსული ხელებში მაკვდება თავისთვის...
 
წლები კი უშენოდ, უაზროდ მიქრის...
 
 
რა ვქნა თუ,
 
ცრემლები მაწვება უპეში...
 
და შენთან დარჩენას ისევე ვნატრობ...
 
შენა ხარ ჩემი ფიქრიც და ნუგეშიც,
 
არ მინდა სიცოცხლე, უშენოდ, მარტო...
 
 
რა ვქნა თუ,
 
წარსულზე ფიქრებით დავდივარ...
 
ჩემს ირგვლივ,
 
ლოთივით ბარბაცებს სიმარტოვე...
 
მე ხომ, სიყვარულს მოდებული ხავსი ვარ...
 
თუ აღარ გჭირდები, წადი, მიმატოვე...
 
 
წვი მა...
 08.10.2012
 
 
წვიმა
 
ლექსებად მოდის...
 
ღამე
 
ბავშვივით ტირის...
 
შენ, ვერ იხსენებ როდის...
 
მე კი, ხელახლა ვყვირი...
 
 
სევდა
 
ასველებს წამებს
 
და ოცნებებად ცვივა...
 
თვალებს მილულავს ღამე,
 
სიზმრებად მოვა წვიმა...
 
 
წვიმა
 
ქალივით მორცხვობს,
 
დაღლილი მთვარე ჩადის...
 
როცა ვიყავი უცხო,
 
შენში,
 
სიყვარულს ვრგავდი...
 
 
ღამე -
 
გულივით ფეთქავს
 
და სიყვარულით მავსებს...
 
მინდოდა შენთვის მეთქვა:
 
ცაა ფიქრებით სავსე...
 
 
ვიცი
 
რომ მეტყვის სათქმელს...
 
ღამე, უზომოდ მრუში...
 
წვიმას გავუღებ სარკმელს
 
და შემოვუშვებ გულში...
 
 
სევდა
 
მჩვევია თითქოს
 
წვიმაც მისველებს ფიქრებს...
 
შენგან -
 
სიყვარულს ვითხოვ...
 
გთხოვ, დამიბრუნდე იქნებ...
 
 
წამოდი! წავიდეთ!
 5.10.2012
 
 
მოდი და
 
უსიტყვოდ მაჩუქე ფიქრები...
 
გავცვალოთ გულები,
 
დარდებს რომ ინახავს
 
შენ რჩები წარსულში,
 
ჩემი არ იქნები...
 
მე, ისევ მე ვარ და
 
მე ისევ, მიყვახარ...
 
 
გაუშვი,
 
იფრინოს საკუთარ ნებაზე...
 
ფიქრებმა გააძღოს მშიერი სხეული...
 
საკუთარ როლებთან დავრჩებით სცენაზე...
 
სულებად,
 
დარდებად,
 
ოცნებად ქცეული...
 
 
მაჩუქე,
 
უსაზღვრო ფიქრი და გონება...
 
შენამდე სავალი, გავლიო ლოცვაში...
 
მე მაინც,
 
შენს გამო დავთმობდი ცხოვრებას...
 
ყველაფერს გავცვლიდი,
 
ერთადერთ კოცნაში...
 
 
მაკოცე,
 
უსიტყვოდ მომეცი იმედი...
 
რომ შევძლო
 
ტკივილის, წარსულში შენახვა...
 
მე მაინც შევცვლიდი,
 
წერტილებს მძიმეთი...
 
რომ შენი ღიმილი,
 
ხელახლა მენახა...
 
 
მასწავლე<